C’est avec émotion que j’ai fait connaissance avec Ertugrul Oğuz Fırat, le juge au triunal criminel d’alanya. Cet homme qui ne vit que pour L’art-il peint, il écrit des poémes et des piéces de théatre, compose de la musique – a sans doute subi l’influence de Bartok et de Sartre. Ses œuvres résolument modernes manquent peut-être de génie: je ne saurais juger. Mais elles font montre d’un vrai talent et sont belles á qui sit les comprendre. Autour de lui, l’elite commente le Coran, collectionne les vieux manuscrits, chante les poétes eux, se soucient peu de l’art; ils pensent á leurs affaires, á leurs enfants. Il est seul.

It was with emotion that I recall meeting Ertugrul Oguz Firat the judge of the criminal court of Alanya. This man lives for the art he paints, the poems, the theatre pieces and the music he composes, undoubtedly influenced by Bartok and Satre. His modern movements perhaps lack genius, I am unable to judge but they portray a true talent and beauty to those who understand them. He is surrounded by the elite, who pass comment on the Koran, collect old manuscripts, recite the poets, worry little about art; they think of their business and of their children. He is alone.

Alanya Ceza Hakimi Ertuğrul Oğuz Fırat’la tekrar görüşmeyi istedim. Bir adam sanat için yaşayan, resim yapan, şiir-tiyatro yazan, küğ bağdayan, şüphesiz Bartok ve Sartre’den etkilenmiş. Çağdaş dahiyane devinilerini benim yorumlayabilmem mümkün değil ancak anlayabilen için gerçek bir yetenek ve güzellik. Etrafı Kur’an’a göre yaşayan, eski yazmaları derleyen ve okuyan, sanatı pek de dert edinmeyen, hayatları iş ve çocuklarından ibaret olan elit insanlarla çevrili. Yalnız.